Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ)


                                         Στην κόρη μου Έρη

Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω
τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου.

Θέλω να σου φέρω
ένα περιβολάκι
ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη
πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας
για να σεργιανάει το γαλανό όνειρο σου.

Θέλω να σου φέρω
ένα σταυρουλάκι αυγινό φως
δυο αχτίνες σταυρωτές απ' τους στίχους μου
να σου ξορκίζουν το κακό
να σου φωτάνε
μη μου σκοντάψεις, κοριτσάκι,
έτσι γυμνόποδο και τρυφερό
στ' αγκάθι κ' ενός ίσκιου.

Κοιμήσου.
Να μεγαλώσεις γρήγορα.
Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,
κ' έχεις δυο πεδιλάκια μόνο από ουρανό.
Κοιμήσου.

Το πρόσωπο της μητερούλας φέγγει
πάνω απ' τους ρόδινους λοφίσκους τού ύπνου σου
εαρινό φεγγάρι
ανάμεσα απ' τα στάχυα τής έγνοιας της
και τα τριαντάφυλλα των τραγουδιών μου.
Κοιμήσου, κοριτσάκι.
Είναι μακρύς ο δρόμος.
Πρέπει να μεγαλώσεις.
Είναι μακρύς
                 μακρύς
                           μακρύς ο δρόμος.

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ


ΤΑ ΚΟΛΛΗΤΗΡΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟ